Loedermoeder

Hallo, ik ben Anna. Moeder van een stoere zoon van 7 en een ondeugende poppenmoeder van 3. Naast deze twee kids heb ik er nog 30. Nee niet thuis, maar in mijn kleutergroep. Naast mama ben ik namelijk ook juf op een basisschool. En dat doe ik met enorm veel plezier.

Schrijven is een grote hobby. In mijn blogs vertel ik met een knipoog waar ik als moeder en juf tegenaan loop.

Anna schrijft…

Een loedermoeder met een reden

Als moeder heb ik zelfstandigheid hoog in het vaandel staan. Eigenlijk al het liefst vanaf de geboorte… Helaas bleek dit in vele situaties vrijwel onmogelijk. Het baby’tje van 6 maanden oud dat zijn eigen flesje opwarmt, leeg drinkt en zichzelf tussen de schouderbladen klopt om eens flink te boeren, moet nog uitgevonden worden. Maar wanneer dit prototype op de markt komt, sta ik vooraan in de rij.

Ach wat zielig? 5.30 uur het hele huis wakker, dat is pas zielig!
Ik kan er dan ook erg van genieten wanneer ik weer kleine stapjes vooruit opmerk in de zelfstandigheid van mijn kinderen. Zo gaat zoonlief al een jaar of 2 bij het krieken van de dag zelfstandig en stilletjes naar beneden. Hij kan zelf zijn favoriete series opstarten op Netflix, pakt een appeltje en ligt lekker onder een dekentje op de bank. Ach wat zielig? Helemaal niet zielig! De tijd dat hij mij om 05:30u wakker riep (en daarmee het hele huis), dat was pas zielig! Hij is blij met deze afspraak, en wij ook. Hij slaapt nu eenmaal nooit uit, helaas pindakaas. Zit niet in zijn systeem. Fabrieksfoutje. Natuurlijk hebben wij van alles geprobeerd. Hoe we het nu met hem hebben afgesproken, werkt voor ons allen het beste.

Let it go…
Of dochter die met alle geweld alles zelf wil doen! Ook zichzelf aankleden. Natuurlijk zit het schots en scheef om nog maar te zwijgen over de oogverblindende combinaties die ze zelf uitkiest. Maar hé: het kind is apetrots en leert er een hoop van. Ze doet ook zelf haar jas aan en loopt bovendien kilometers mee door de stad, omdat ze het nou eenmaal zelf wil doen.

Bambi ogen door een mouwgat
Nu klinkt het natuurlijk alsof ik een luie donder ben (en dat ben ik soms ook). Zo’n loedermoeder die geen zin heeft om alles voor haar kinderen te doen (ook dat klopt soms), maar er zit ook wat anders achter. Naast moeder ben ik namelijk ook juf. Juf van een kleutergroep. Ik merk de laatste jaren een verschuiving in zelfstandigheid bij binnenkomst van nieuwe kinderen in mijn kleuterklas. Er zijn kinderen bij die nog geen sok aan kunnen trekken. Kinderen die sowieso eerst naar de juf komen en dan niks vragen, maar je gewoon aanstaren met grote bambi ogen en dan niet begrijpen dat jij als juf niet begrijpt dat je hun shirt moet aandoen. Want dat vragen ze ook niet. Ze duwen het shirt in je handen. Kinderen die hun hoofd door een mouwgat heen proberen te wurmen. En zo heb ik tal van voorbeelden. Nu leren ze gelukkig snel (met 5 dagen in de week gym leer je snel). Wanneer je ouders aanspreekt op de zelfstandigheid van hun kinderen, beloven zij met het schaamrood op hun kaken hun kroost wat meer los te laten en meer ruimte te geven om die zelfstandigheid te kunnen ontwikkelen. Want hoe erg is het als een hemd onder een shirt uitkomt? Je neemt je kinderen een hoop af wanneer je alles voor ze blijft doen.

Mijn oproep hierbij: maak je kind zo zelfstandig mogelijk. Het geeft ze zelfvertrouwen! En natuurlijk….voor jezelf (als loedermoeder) is het ook heel fijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *